دموکراسی تنها نظامی است که قدرت سیاسی و مدیران دولتی، بدون خشونت و جنگ، توسط رای مردم تغییر می‌کنند

نبود فرهنگ نقد در جامعه قومی پشتون به فقدان مسوولیت‌پذیری سیاسی و اخلاقی انجامیده است و چرخهٔ عقب‌ماندگی فکری، فرهنگی و سیاسی همچنان به چرخش خواهد بود

آنچه امروز در افغانستان جریان دارد، صرفا آپارتاید جنسیتی نیست، بلکه نظامی از تبعیض سازمان‌یافته است که آپارتاید قومی، زبانی، سمتی و حذف شایسته‌سالاری را به‌طور هم‌زمان بازتولید می‌کند

اعتکاف، دعوتی است به هجرتی کوتاه و بازگشتی عمیق. ریشه‌هایش در تاریخ بشر گسترده است، آرامشی که از دلِ رها کردن می‌روید، نه از تملّک

آنچه امروز در بدخشان و تخار جریان دارد، یک پروژهٔ سادهٔ معدنی نیست، تعقیب رگه‌های یورانیم تا حریم خانه‌های مردم...

قرار نیست که بنای دشمنی با پشتون‌ها را داشته باشیم. موضوع این است که طالبان به عنوان یک گروه پشتونی برنامه حذف ما را اجرا دارند و پشتون‌های غیر طالب اعتراضی نمی‌کنند

پناهندگان و مهاجران افغانستانی مقیم ایران پابه‌پای ایرانی‌ها در فعالیت‌های اقتصادی و تولید ناخالص داخلی ایران سهیم هستند و در چرخه اقتصادی این کشور نقش برجسته‌ای دارند

واکنش‌های رسمی کشورهای غربی نه محکومیت قاطع، بلکه محتاط یا معمولاً سکوت‌آمیز بود، گویی قواعد بین‌الملل فقط زمانی لازم‌الاجرا است که با منافع آنان هم‌راستا باشد

بین الملل بجای اینکه زیرپا شدن و قربانی شدن دموکراسی و حقوق بشر را ببینند، خود دموکراسی را مقصر می‌دانند...

چگونه ممکن است رییس‌جمهوری، چنین در خوابِ غفلت فرو رود و ارتشی چنین بی‌خبر، بی‌دفاع و تهی از اندیشه‌ی ملی باشد؟

بزرگ‌ترین اشتباه سیاسی احمد مسعود، کنار گذاشتن خط فکری پدر و پیروی از مسیر سیاست‌مداران پوپولیست، ناکام و بدنام بیست سال گذشته و ادبیات امرالله صالح گونه بود

زمانی که امریکا گروه‌های تربیت‌شده برای چور و چپاول را بر چوکی‌های قدرت نصب کرد، فرهنگِ دشمن‌سازی و سرکوبِ مخالفان توسعه یافت...

آمریکا جهت پذیرش رسمی ایادی اش (طالبان) و اقناع اذهان عامه، نیاز به برنامه های از پیش تعیین شده ای دارد تا منافع اش در افغانستان تامین باشد و سرسپردگان اش رسمیت پیدا کنند

این چه سیاستی است که کاگر ماهر امتحان شده و ادغام گردیده با سابقه خوب اخراج می شود و بجای آن کارگر طالبانی ناوارد مجهول الحال وارد می گردد؟