ترامپ در جستجوی یک سناریو برای پایان جنگ به صورتی است که او بتواند اعلام پیروزی کند. اسراییل اما اهداف واقعی‌تر را دنبال می‌کند و بدون فشار شدید امریکا دست از حملاتش نخواهد کشید.

مشکل در این است که ادعای از بین‌بردن توان موشکی و نظامی سپاه باید به این معنا باشد که دیگر هیچ موشکی از ایران به سمت اسراییل یا کشورهای همسایه شلیک نشود که عملا غیرممکن است بدون اینکه ماه‌ها حملات تداوم پیدا کند. اعلام «تسلیمی بدون قید‌وشرط» از ایران مانند ونزوئلا بعید به نظر می‌رسد چراکه به معنای خودکشی برای یک سیاستمدار یا جناح سیاسی است.
تصرف تمام کشور ایران که ۳.۷ برابر عراق وسعت و چهار برابر عراق در ۲۰۰۳ جمعیت دارد دست‌کم نیاز به نیم میلیون سرباز امریکایی و اسراییلی و صرف صدها میلیارد دالر دارد که ترامپ آمادگی تامین آن را ندارد.

اگرچه ممکن است شماری محدود نیروهای ویژه را برای عملیات‌های خاص در عمق داخل ایران پیاده کند که پس از انجام عملیات خارج شوند، در سال ۲۰۰۱ حدود هزار تا ۱۳۰۰ نیروی ویژه امریکا در افغانستان برای شکار رهبران طالبان و القاعده وارد شده بودند.
اما در دو ماه نخست حمله به عراق برای سرنگونی صدام در سال ۲۰۰۳ حدود ۱۵۰ هزار سرباز امریکا و ۴۵ هزار سرباز بریتانیایی شرکت داشتند، فراهم کردن این گونه ارقام بلند در حال حاضر از منظر ملاحظات سیاست داخلی امریکا برای ترامپ مقدور نیست.

در جنگ‌‌های قبلی امریکا یک یا چند جبهه داخلی آماده پیشروی و تصرف شهرها وجود داشته است از جنگ ویتنام تا جبهه شمال در افغانستان و نیروهای کرد از شمال و شیعیان از جنوب عراق همراهی کرده و کار را برای امریکا آسان می‌کردند اما در ایران چنین نیرویی تنها شبه‌نظامیان کرد هستند که شمارشان کم و توان نظامی پایین در برابر بیش از یک میلیون نیروی ارتش، سپاه و بسیج ایران دارند که بدون موشک و هواپیما و بدون فرماندهی مرکزی هم می‌توانند در هر شهر و محله با آن‌ها بجنگند مانند آنچه در عراق در زمان پیشروی داعش در سال ۲۰۱۴ روی داد و آخر داعش را عقب راندند.

محتمل‌ترین پایان این جنگ تکرار سناریوی جنگ ۱۲ روزه است که با اعلام پیروزی خودخوانده ترامپ موقتا آتش‌بس شود تا تجدید قوا و جنگ چند ماه بعد… مگر اینکه واقعا ترامپ و اسراییل این‌بار اراده برای ادامه جنگ تا حداقل دو ماه و تا سقوط نظام جمهوری اسلامی متوقف نشوند.

یاسین رسولی