پاکسازی زبانی طالبان، پروژه‌ای شکست‌خورده برای نابودی سایر هویت ها؛
سیاست طالبان برای حذف زبان فارسی دری از عرصه عمومی و ادارات کشور، بخشی از یک پروژه سیستماتیکِ پاکسازی هویتی، مهندسی فرهنگی و پشتون‌سازی اجباری است که ریشه در ایدیولوژی قوم‌محور و انحصارطلب این گروه دارد.
این اقدام تبعیض آمیز، آشکارا در تعارض با واقعیت‌های زبانی و اجتماعی افغانستان است که در آن فارسی دری از سالیان متمادی نه تنها زبان مادری حدود نیمی از جمعیت کشور است، که زبان گفت‌وگوی بیش از هشتاد درصد مردم کشور و مهم‌ترین پل ارتباطی بین همه اقوام کشور افغانستان بوده است.

این سیاست، در حقیقت بازتولید همان رویکرد شکست‌خورده‌ای است که بارها در تاریخ معاصر افغانستان از سوی حکومت‌های قوم‌گرا آزموده شده و هر بار به شکست و انزوای آنان انجامیده است. برای طالبان و همه جریان‌های تمامیت‌خواه قومی، این روند، نبردی نمادین برای تحریف هویت ملی و بازنویسی تاریخ افغانستان در خط ناسیونالیسم قومی پشتون محور است که آقای احدی رئوس کلی این سیاست تباری را چندروز پیش توضیح داد.

طالبان نیز در قامت نیرویی متعصب، ایدیولوژیک و یکسان‌ساز، در پی تعریف هویت جمعی بر اساس همین روایت فاشیستی و انحصاری هستند که تنوع غنی زبانی و فرهنگی کشور را به محاق بردگی و نابودی می‌کشاند.
این روند تبعیض‌آمیز، افزون بر نقض حقوق فرهنگی اکثریت فارسی‌زبان، پل‌های ارتباطی میان اقوام را می‌شکند و بحران‌های قومی و زبانی موجود را به مرحله‌ای غیرقابل بازگشت سوق می‌دهد. سیاستی که هیچ روزنه ای برای همزیستی مسالمت‌آمیز در چتر یک جغرافیای واحد باقی نمی گذارد.

رزاق رحیمی